Storia d'u briganti Musulinu
Poviru sbenturatu Musulinu
ammenzu a ‘sti muntagni straviatu
senza di fari mali, poverinu,
di la Forza venìa pressequitatu.
Aju la testa china di penzéri
no’ notti e no’ jornu pozzu riposari
pressequitatu di li carbinéri
chi già pe’ fforza mi vonnu arrestari.
Aju sartatu muretta cu’ senteri
e attri ancora ca ‘nd’aju a sartari:
‘na sula cosa mi porta doluri,
essiri luntanu d’i me’ genituri.
Me’ mamma mi criscìu cu’ tantu amuri
e ora eu ca l’eppi ‘a bbandunari!
Pe’ curpa di li genti tradituri
puru a me’ patri ca l’eppi a dassari.
‘Na grazia vi cercu a vui, Signuri,
e chista chi vi cercu m’ati a fari:
mu ‘ncuntru a’ ncunu di li me’ parenti:
doppu, se moru, morirò cuntenti.
Pari ca viju genti, di luntanu:
allura muschettu meu stamundi attenti,
allura muschettu meu stamundi attenti,
vidimu cu’ è bbonu pemmu passa avanti.
Se esti unu pe’ nui non esti nenti
è comu nuci ‘nt ‘a saccu vacanti.
Pari me’ patri, se non fazzu erruri,
iju pari ca è, a lu caminari;
allura vi ringraziu a vui Signuri,
mentri ch’è iju lu vaju a ‘ncuntrari.
“Scusatimi e facitimi un favuri...?
Di servu mi potiti cumandari!
“Pe’ grazia ,di vui vorrìa ‘n cunsigghiu
mu vaju pe’ Gallina addù mi pigghiu.?
E comu vui di mia cunsigghiu voliti
sendo ca vui di mia cchiù randi siti?
“Figghiu, ca non t’avìa ricanusciutu
cu ssu cappeju e cu ‘ssa gran barvazza:
d’arrassu mi parivi nu romitu
oppuru un cacciaturi di ceddazza!
Figghiu, veni ora ‘nt’a li me’ brazza,
c’avi quattr’anni chi non parlu cu ‘ttìa,
quattr’anni ‘nd’avi chi non parlu cu ‘ttìa
figghiu, mancu la vuci ti canuscìa!?
Dicitimi com’é la mamma mia,
li me’ soruri cu li me’ parenti.
|