Senti parràri chi fha cchjù o ‘i menu,
ppi mia fhatìga cchjù chini fha binu,
ma no ppi lla fhatìga d’ u parmìantu,
ma quantu cc’è ppi llu cunchjudimìantu.

Ancora hanu ‘i fhurnìri ‘i vindimàri
e già si penzza cha s’ha di squazàri.
Quandu a jinnàru ‘a zomba è addurmintàta
è llu tìampu ch’ ‘a vigna vo’ putàta.

A primavera la fhatìga vera:
quandu ‘a rami o ‘a surfa s’ha ddi fhari
e furni e ‘ncigna ccu llu sulligàri.
S’ ‘a vigna bona u zappatùri vo’ tinìri
tutti i jùarni di l’annu l’ha d’assistìri.

Ma ‘unn è ppi lla fhatìga ch’è ‘mpucàtu:
ppi lla “Cantina” chà nun l’ha pagàtu!