|
AD UN CANONICO, CHE BENEDICEVA LE CASE,
UNA CAGNA GLI LACERO' IL ROCCHETTO
Su Judici sentiti la ragiuni:
Vogghiu giustizia cuntra di na cani;
Ma pe sguinciu nci trasi lu patruni,
Chi a cani maccrijati duna pani.
Canonacu su eu, non su luntruni
Benedicia li casi, ed a li mani
Avia la sponza: jivi a la fujuni:
Li mali attuffi li cridia luntani.
Junta na cani, (vidi chi spassettu!)
Mi scianca lu rocchettu, erramitati!
Chi vi pari? voliti mu mi apprettu?
La cani mò a la morti cundannati:
Lu patruni mu paga lu rocchettu:
Capistivu? è giustizia? decretati. |
|
|