Tutti 'nd'avimu mùarti tantu cari,
'u dùa 'i nuvèmbri jàmu a Ili truvàri;
ìu puru cci hàju jùtu, però 'nu jùarnu avanti,
quand'era lla dumìnica di' Santi.
Macàri 'un ti cci addùni 'n'annu sanu
ma chìllu jùarnu ni 'nd'arricurdàmu.
Làmpadi e candili, rosi e cardinali,
gigli e margariti e jùri artifhiciali.
Si sa 1'usànza nostra ch'è cchilla di giràri;
ti fhìarmi ad ogni tomba ppi guardari.
Chistu si chjamava Miscimàrru
cha càtti povariallu di 'nu carru
e cchistu è llu ritràttu 'i mastru Ninu,
tant'anni 1'hàju avùtu ppi vicinu.
Cumu nu 'mpantasàtu vai guardandu
e ppassi 'na jurnata caminandu.
Diversi vànu sulu ppi chjatàri,
si cci hànu fhattu 'a làpita
o ancora cci hànu 'i fhari.
'Nd'hàjti vidutu puru agenti chi ciangia!
Cùmu 'na muntagnara ch'è capitata a mmìa.
Sintiti cantalèna chi fhacìa
'sta vecchja muntagnara 'i Buculìa:
«Mamma cha le fragùne me facia,
cche còre grànne, mamma, che tenia!
E le grispèlle e quantu farinàta
de tànnu cha 'un me 'a fhàzzu 'na manciàta». |
Fhacìa 'nu chjàntu affrìttu e si sgargiàva
e lli capìlli a manna si tirava.
Dopu 'nu pocu m'hàju avvicinatu:
«A quant'è morta?» cci hàju dumandatu.
« E' morta pocu jùarni dop' 'a guerra,
de tànnu è cruvicàta 'nta 'sta terra.
'E sorde ppe 'na tòmma nun l’avìa
e 'nta 'sta terra tocca puru a mmìa.
Ppe cchìssu chjànciu assàe che m'ammazzèra
e all'àutre mùarte 'a tòmma cce sciullèra.
Vedìannu 'ste cappèlle marmiàte
e nnùe sùtta 'sta terra cundannàte!
Puru de mùarti su' privilagiàti
mu stànu 'nte palàzze e nnùe 'nte scantinàte!».
E ttantu ppi Ila fhàri rassignàri
'nu pocu m'hàju misu a ragiunari:
«Oh zzi', 'stu lùssu chi vidìti è ssùlu mostra
sinnò su' mùarti cumu 'a mamma vostra.
Si 'a morti ccu Ili sordi s'accattèra
màncu 'nu povarìallu cci ristèra.
Chilla ma un guarda Papi e non rignànti,
ssttrunca Ili passi a ttutti i priputènti ».
'Sta vecchja mi guardava cunsulàta,
ppi ppocu nun m'ha ffàttu 'na risàta.
Ed lu pinzzàva dintr' 'a menti mia:
«'Unn'era ppi Ila mamma chi ciangìa!». |
