'Mparáu lla musica a víacchji e guagliúni,
cumu t"u scúardi a Tumási Buffuni?
Fhacía Ila scola senza pagári,
linchjíu 'na cámbara ‘i sarti e scarpári,
pigliáu lla 'mprúnta d'ogni mistíari,
'na múrra 'i mbastári, caíni e varvíari.
Chi nd"u ringraziava!
Chi cci ndi dézi ajútu!
Jía pittandu madonni mu campava,
muríu pizzénti e 'ncancarinisciútu.
Armáu 'na banda di trenta pirzzúni
ccu 'na fhragáglia 'i craríni arruzáti,
'i fhráuti, 'i bumbardíni e di trumbúni
di quattru o cinqua bandi midicáti.
Mu sunávanu 'na trúmba
cci vulía curággiu e játu...,
mastru Cícciu Cassátu e Píatru Spiránza,
ch'all'accurrénza 'u 'ngnurávanu "Sponza",
nd'avíanu garbu, pacíanza e sustanza.
A 'sti dúa musicanti Buffúni a vantava,
ma quantu vóti vidía 'nu purmúni
d"u grúbbu d"a trúmba cha pinduliáva.
"L'ábitu 'un fá llu mónacu
e lla chjírica 'un fá llu príaviti!'
Ccu lli strumenti mali arranciáti
eranu trenta pirzzúni affiatáti.
Cchi c'era: llu Riguléttu,
l’Utéllu e lla Traviata?
'Na límba 'í pirciatélla 'mpurmaggiáta!
"Dopu chi múaru íu - dissi Buffúni –
chi l'arma cchjú 'na banda a Sambiási?"
E ffu accussí, Tumási áppi ragiúni.
'Ngiustríanu sulaménti cosi mali...,
chi l'arma cchjú 'na banda musicáli!
Questo é il testo del telegramma che il Maestro Buffone era
solito inviare a conferma del suo intervento:
"Cunfhíarmu cuntráttu,
ccú musica partu,
trenta pirsúni.
Maéstru Buffúni" |
|
